De Leeuw van Vlaenderen of de Slag der Gulden Sporen is een roman van Hendrik Conscience. Het boek verscheen in 1838.
De Antwerpse schrijver putte uit historische bronnen en volksverhalen om een fictief verhaal te vertellen dat zich afspeelt in de vroege 14de eeuw.
De achtergrond vormt het historische conflict tussen Gwijde van Dampierre, de graaf van Vlaanderen, en de Franse koning Filips de Schone. De bekendste episode uit dat conflict was de slag bij Kortrijk of de Guldensporenslag – zoals hij sinds Conscience wordt genoemd.
De zoon van Gwijde, Robrecht van Béthune (de 'Leeuw’ uit de titel), zijn kleindochter Machteld en de Brugse ambachtslieden Pieter de Coninck (een wever) en Jan Breydel (een slager) zijn enkele hoofdrolspelers van het boek. De roman was enorm succesvol en invloedrijk. Vlaanderen dankt er vandaag zijn feestdag, vlag en volkslied aan. Maar het boek (ver)vormde ook tot vandaag onze blik op de Guldensporenslag.
Dat Conscience zijn roman in het Nederlands schreef, was uitzonderlijk.
België was nog maar net onafhankelijk, en het Frans domineerde de samenleving. Conscience richtte zich in zijn boeken uitdrukkelijk tot alle Nederlandstalige Belgen, niet alleen tot de inwoners van het oude graafschap Vlaanderen. Hij droeg zo bij tot de Vlaamse natievorming.
In het zog van Conscience startte de moderne Vlaamse literatuur en groeide er een Vlaamse beweging. Die kwam op voor de Nederlandse taal en voor de Vlaamse, Nederlandstalige cultuur. Dat betekende niet dat Conscience en zijn collega’s tégen België waren. Pas in de 20ste eeuw zouden delen van de Vlaamse beweging ook gaan streven naar politieke emancipatie van de Vlaamse regio – en zelfs naar onafhankelijkheid.
De Leeuw van Vlaanderen werd talloze malen bewerkt voor toneel en film, voor het laatst in 1984 door de schrijver en regisseur Hugo Claus.
Dit verhaal is gemaakt door Geheugen Collectief voor FAAM - virtueel museum.
ErfgoedApp
ErfgoedApp
ErfgoedApp
ErfgoedApp
ErfgoedApp
