Een snoek, baarzen, oesters, … op dit 17de-eeuwse schilderij zie je een heel menu aan vis. Je kan de kenmerkende geur bijna ruiken. Wat het werk bijzonder maakt?
De schilder is een vrouw, Clara Peeters. Historici weten weinig over haar, ook al was ze een van de weinige vrouwelijke topschilders van haar tijd. Haar creaties hadden succes van haar thuisstad Antwerpen tot in Spanje. Peeters schilderde vooral stillevens. Dat zijn zorgvuldig geselecteerde composities met objecten zoals bloemen, planten of voedsel. Vrouwen mochten immers geen schildersopleiding volgen en leerden zo geen menselijke modellen schilderen. Daarom waren schildergenres zoals scènes uit de Bijbel niet voor hen weggelegd.
Clara Peeters was niet de enige kunstschilder die een boontje had voor vis. Vanaf 1550 beelden kunstenaars de dieren regelmatig af in hun schilderijen, bijvoorbeeld wanneer ze een drukke stadsmarkt in beeld brachten. Na 1600 werden stillevens alsmaar populairder.
Waarom die voorliefde voor vis? Dieren uit zeeën en rivieren waren een populair voedingsmiddel in de Zuidelijke Nederlanden in deze periode. Grote abdijen kweekten zoetwatervissen zoals karpers in hun eigen vijvers. Dat bracht meer geld op dan landbouw.
Aan de kust vingen vissersschepen haring, de enige zeevis die een plaatsje kreeg op het werk van Peeters. Net zoals het exemplaar op het schilderij waren die vaak gerookt om ze langer te kunnen bewaren. Garnalen, zoals die op de voorgrond van Peeters’ werk, werden dan weer gevangen door vissers te paard, die met netten de branding van de Noordzee doorploegden.
Dit verhaal is gemaakt door Geheugen Collectief voor FAAM - virtueel museum.
ErfgoedApp
ErfgoedApp
ErfgoedApp
ErfgoedApp
