De Onze-Lieve-Vrouw-ter-Duinenkerk in het Oostendse Mariakerke gaat terug tot de 11de eeuw. Tijdens de 19de en 20ste eeuw trok het pittoreske visserskerkje in het duinenlandschap de aandacht van heel wat kunstenaars. Zij vereeuwigden de kerk en haar omgeving op doek.
De Oostendse schilder James Ensor ligt er zelfs begraven op het kerkhof.
De kerk heeft ook een eeuwenoude band met de visserij. Ze stond eeuwenlang te midden van een echte vissersgemeenschap. Nog altijd ligt er een oud vissershuisje vlak bij het kerkgebouw en binnen in de kerk tref je een altaar met daarop een prachtig, 17de-eeuws houten beeld van Maria. Dat is omringd door foto’s van vissersschepen en dankbetuigingen van vissers.
Onder de naam Stella Maris – Sterre der Zee – is Maria al sinds de middeleeuwen de beschermvrouw van vissers. Vissen was een gevaarlijk beroep, waarbij regelmatig mannen verdronken of schepen vergingen. Alle bescherming was welkom. Volgens een volksverhaal werd deze kerk zelfs gebouwd door een visser die Maria om hulp had gebeden tijdens een storm en veilig thuis was gekomen.
Langs de Vlaamse kust vind je verschillende kerkjes en kapellen die gewijd zijn aan Maria, vaak met de benaming Onze-Lieve-Vrouw-ter-Duinen. Maar ook andere heiligen werden aanbeden door vissers voor een goede vangst of een veilige reis. Zo was er Sint-Idesbaldus, een voormalig abt van de abdij Ten Duinen in Koksijde. De garnaalvissers te paard van Oostduinkerke trokken dan weer naar de plaatselijke Sint-Niklaaskerk. De heilige Nicolaas – Sinterklaas – is immers ook een beschermheilige van vissers. De Katholieke Kerk had ook op andere manieren een nauwe band met de visserij. Zo waren veel abdijen en kloosters in de Zuidelijke Nederlanden zelf actief in de viskweek.
Dit verhaal is gemaakt door Geheugen Collectief voor FAAM - virtueel museum.
ErfgoedApp
ErfgoedApp
ErfgoedApp
