Ruim 300 fanfares marcheren nog door Vlaanderen. Bij kermissen en feesten trekken ze door de straten.
Koperblazers, slagwerk en saxofoons weerklinken vrolijk. De grote trommel legt dreunend het ritme op. Het belangrijkste koperen blaasinstrument in de fanfare is de bugel, die warmer klinkt dan de trompet.
Net als de beiaard is de fanfare een traditie die in de Lage Landen ontstaan is. Ze ontstond halverwege de 19e eeuw uit de militaire marsmuziek. De meest authentieke vorm blijft nog steeds de muzikale parade.
Daarin worden de muzikanten aangevuld door een kleurrijk majorettenkorps. Met zwierige rok en ritmische bewegingen gaan zij de fanfare vooraf. Het orkest zelf wordt aangevoerd door de tamboer-majoor die met zijn stok het ritme of de richting aangeeft.
In de 19de eeuw waren lokale orkesten politiek gekleurd. Ze leunden aan bij de katholieke of de socialistische partij en gaven muzikale glans aan hun evenementen. Elke fanfare had een eigen café waar de tegenhanger niet welkom was. Sinds enkele decennia is de politieke achtergrond van de orkesten verdwenen. Samen muziek maken, daar gaat het om.
Met internationale wedstrijden en eigentijdse composities heeft de fanfare zijn oubollig imago afgeschud. Een harmonie is een fanfare waaraan houtblazers zijn toegevoegd. Zij schrikken er niet voor terug om muziekfestivals te organiseren waarbij ze hun collega's uit omringende dorpen uitnodigen voor een feestelijke zondagnamiddag.
Dit verhaal is gemaakt door OKV voor FAAM - virtueel museum.
ErfgoedApp
ErfgoedApp
ErfgoedApp
